دیشب دوستم در تلگرام یک انیمیشن فرستاد که ببینم. معمولا لیست فیلم های دانلودی خودم را دارم و فیلمهای پیشنهادی دیگران، یک مزاحمت به حساب

دو صفحه از کتاب: به هر چیزی فکر می کنی به عکسش هم فکر کن   وقتی به گذشته نگاه می‌کنید چیزهایی می‌بینید که به

جدید ترین ساخته ی تران آن هونگ رو امروز دیدم. فیلمی دیدنی درباره غذا. The Taste of Things اثری شاعرانه و حسی است که در

از ساعت 9 صبح تصمیم گرفتم تا ساعت 10 شب ایسنتاگرام چک نکنم و این وقت را تزریق کنم داستان خوانی. ناخوداگاه تا این لحظه

این حرف جیم ران همیشه آزارم داده: شخصیت ما میانگین شخصیت پنج نفری می‌شود که بیشترین وقت خود را با آن‌ها می‌گذرانیم.   چرا ار

در بین سرچ هایم برای پیدا کردن فیلم، پوستر فیلم Inside the Yellow Cocoon Shell 2023 را دیدم. فیلم برنده دوربین طلایی جشنواره کن شده

این روزها در حال دیدن فیلمهای تران آن هونگ فیلمساز ویتنامی هستم. به فیلم بوی خوش پاپای سبز The Scent of Green Papaya1993 رسیدم. مستقیم

اپیزود اول: توسط دوست داستان نویس و مترجم ام فواد امیری، با نویسنده ی کانادایی، یعنی آلیستر مک لاود آشنا شدم. مجموعه داستان دومین بهار

این سه فیلم، پنجره‌ای هستند به دنیای شخصیت‌هایی که با تمام وجودشان برای خواسته‌هایشان جنگیده‌اند. تماشای این فیلم‌ها فقط سرگرمی نیست؛ سفری است به عمق

  دو جمله ی قصاری که بسیار دوست دارم و هر روز به آنها فکر می کنم: 1. “90٪ موفقیت حضور داشتن است.” این جمله