وقتی فناوری جدیدی ظاهر می‌شود، برخی می‌پرسند: «چطور این می‌تواند کارم را آسان‌تر کند؟» اما چه می‌شود اگر بپرسیم: «چطور می‌توانم از این برای انجام

چی می شد اگر نصف بارهایی که هر روز به ساعت می نگریم، به موج، به ابر، به ماه، و پیچک روی دیوار می نگریستیم؟

خانه کاه گِلی خاموش میان سبزه کوه سکوت می‌کند   برفِ دوردست ابرها نجوا می‌کنند نفسِ زمین   ⛰️ نردبان چوبی در جست‌وجوی آسمان بر

واقعا نمی شود در این زندگی تعادل داشت. تعادل فقط برای آدم های آماتور است. ما افسانه ی تعادل را از زمان مدرسه یاد گرفتیم:

شامگاهان ماهی کوچک جامانده از تور ماهیگیران بر ساحل   گل‌های آفتابگردان سرافکنده نجوا می‌کنند در پنجمین روز ابری   شب به موقع رسید سپیده

اهل خاطره بازی نیستم و آلرژی دارم به کسانی که از خدمت اجباری خاطرات اکبیری تعریف می کنند. مطمئنم سربازی دست زن‌ها بود با قدرت