امروز بعد از چهار ماه بالاخره تونستم وارد سایتم بشم. حسابی دلم برای نوشتن اینجا تنگ شده. اینجا برام فیزیوتراپی قلمی بود و هست. من

یکی از لذت های من خواندن جمله های قصاری است که در دفترچه های کوچک نوشته ام. خواندن هر جمله بسیاری ایده و حرکت در

مدتی است این تکنیکی که جوزف کمبل می گوید انجام می دهم و موجب تفکر نمایی در من شده:   باید اتاق، یا ساعت یا

جدیدا با متیو دیکس Matthew Dicks آشنا شدم. مربی قصه گویی است. او قبلا یک بی خانمان بوده و چند بار تا نزدیکی مرگ رفته

از فشار این روزها به این شعر مولانا پناه آوردم.   تو موسیی ولیک شبانی دری هنوز تو یوسفی ولیک هنوز اندر این چهی معنی:

وقتی همه چیز در تعلیقی مرگبار است و نمی دانیم چه می شود و حس و حال هیچ کاری را نداریم، یکی از بهترین ایده