شرح درماندگی، درمانگر است.

نوشتن احساسات روی کاغذ و سپس مچاله کردن آن در طول روز، رهایی زیادی می آورد. وقتی می نویسیم صد در صد حواسان جمع است. اما وقتی تایپ می کنیم حداقل پنجاه درصد از مغز آزاد است. نوشتن روی کاغذ باعث می شود فقط روی احساساتمان متمرکز شویم و پرش حواس نداشته باشیم.

آخر شب هم نوشتن چیزهایی که در گذشته حسرتش را می خوردیم و الان داریم. شما بخوانید شکرگزاری داشته ها.

این تکنیکی است که این روزها به کمکم آمده و تغییر را می بینم.