امروز قسمت رکوردینگ های موبایلم رفتم. 13 تیر یک صدای هفت دقیقه ای برای خودم ضبط کرده بودم که بعدا گوش بدهم. امروز بعد از 42 روز گوش دادم. تجربه متفاوت و بسیار تاثیر گذاری بود. بنظرم ده ها برابر از نوشته هایی که بعدا بهشان رجوع می کنم تاثیر داشت. چون جاهایی که امید داشتم، ناراحت بودم، تردید داشتم، بازشنیداری شان حس های بیشتری را درگیر می کرد. در بکگراند هم صدای پرنده ها بود که خیال انگیز بود. ترغیب شدم بیشتر صدابازی کنم.

آخرش هم گفته بودم:

حتی اگر بدانم

فردا جهان نابود می‌شود،

باز هم

درخت سیبم را خواهم کاشت