دیروز اشتباهی برایم بلیط قطار گرفتند و مجبور شدم با دی دی برگردم گوانجو. دی دی همان اسنپ ایران است اما با هزاران درصد پیشرفت در ماشین و سیستم مپ و راننده و حتی قیمت. نیم ساعتی هم در مترو گم شدم چون نزدیک به جشن پاییزه چینی هاست و بسیار شلوغ بود متروی شنژن. خلاصه قطار سریع السیر را از دست دادم و همان موقع هم باران بشدت باریدن گرفت. خیس و خسته سوار دی دی شدم و یکساعت و نیم بعد خانه.

دوش گرفتم و دو وسیله برقی که پیش از رفتن به شنژن یکدفعه خراب شده بودند، یکدفعه هم به کار افتادند.

کم کم باید برسم به هدف این متن. اینکه آن شب تا فردا باران یکریز می بارید. حدود 20 ساعت. یکنفس. بدون قطعی.

و چون بسیار خسته بودم خوابم گرفت و در خواب هم دیدم که پرواز می کنم و فردا هم سر به سر جی پی تی که تعبیرش را بگو.

هنوز هم هدف این متن را نگفتم. ناخواسته پر حرفی شد. می خواهم بگویم بهترین خواب عمرم بود دیشب. چون هم ذهن خسته بود هم بدن. خواب اینجا اتفاق می افتد. روزهای دیگر فقط ذهن خسته می شد. می خواهم 9 روز همزمان هم ذهن هم بدنم را خسته کنم تا به کیفیت خواب دیشب نزدیک بشوم.

اگر خوابتان خوب نیست، بدن تان را هم خسته کنید. بدن خسته بدون ذهن خسته به خواب می رود. اما ذهن خسته بدون بدن خسته شب بیداری دارد.