آبیِ پنجره ها کوه می‌خواند آرام در گوش زمان   زمستانِ سرد نگاه کوه‌ها روشن بهار در راه   هایکو برای هورامان    

میخواهم درباره قدم های کوچکی حرف بزنم که اوایل شروع کردن هر کاری از چشم پنهان اند و بدون نتیجه. اما اگر یکی دو سالی

یک هایکو برای مسجد شهر هورامان، که گرما و حال و هوای عرفانی اش هر بار مرا به آنجا می کشاند. پنجره‌ی پیر نور می‌بافد

هورامانم. همین کلمه برایم یعنی کلی داستان، خیال، الهام و بی قراری انرژی بخش. هورامانم؛ جشن انار. هر ساله می آیم. بار دیگر، شهری که

فیلم سه‌ساعته Dying 2024 با روایت موازی و فیلمنامه‌ای جاه‌طلبانه، تجربه‌ای منحصربه‌فرد ارائه می‌دهد. این فیلم مانند More Than Ever 2023 به موضوع مرگ می‌پردازد،

امروز دو مستند از لوسین کاستین-تیلور و ویرنا پاراول تماشا کردم؛ دو کارگردانی که در آزمایشگاه قوم‌شناسی هاروارد با روش‌های خلاقانه مشغول توسعه‌ی سینمای مستند

و تنها یک بار در سال، در شبی که مه غلیظ‌تر از همیشه می‌شد، اتاقک و درخت جان می‌گرفتند و مسافری را دعوت می‌کردند تا

تکه هایی از مصاحبه با تاتیانا هوزو کارگردان مستند The Echo ✅ طبیعی بودن به دلیل نزدیکی ما به افراد شکل گرفت. من به سینمای

فیلم‌های هونگ سانگ سو، با وجود ظاهر ساده و بعضاً خسته‌کننده، ناشی از ویژگی‌های خاصی است که باعث شده توجه محتفل سینمایی را به خود

امروز فیلم جدید تاتیانا هوئزو، کارگردان سالوادوری-مکزیکی را دیدم. بدون زیرنویس. فیلم مستندی که دو جایزه از ۷۳ امین جشنواره فیلم برلین گرفته است. پیش