فیلم کوتاه It’s Not Me «این من نیستم»، اثر لئوس کاراکس، که در جشنواره کن 2024 به نمایش درآمد، سفری بصری و تأمل‌برانگیز به ژرفای

قبلا ها یک داستان کوتاه خوب از 20 فیلم سینمایی برایم الهام بخش تر بود. این روزها یک داستان خوب از 50 تا فیلم برایم

هر روز از زندگی توده ای بی شکل است که وظیفه ما شکل دادن به آن است. دیروز شکل دادن به روزم با رفتن به

جملات جالب کتابها و قصارهای پراکنده را هر جا ببینم در یک دفترچه یادداشت می نویسم. این نوع نوشته ها را در تاکسی، صف های

مگر می شود در دو صفحه این همه معنا و ایده در یک داستان کوتاه قرار داد؟ بله. با داستان کوتاهِ فوق العاده ی «برف»

این کامپیوترِ نزدیک به 17 پیش من است. گوشه ی حیاطِ یکی از فامیل ها دیدم که سال 88 به آنها فروخته بودم؛ فکر کنم

۱ پنجره‌ی سنگی دهن باز کرده کوه می‌بلعد زمان ۲ کوه در آینه فرش‌ها هم زمزمه‌وار قصه می‌گویند ۳ بر بالش کهنه آفتاب می‌افتد آرام

رمان لاغر و کم حجم «چیزهای کوچکی مثل اینها» را در سفر اخیرم به تهران از نشر بیدگل گرفتم. آنقدر فضای رمان را دوست داشتم

1 فیلم بلند Holy Cow را دیدم. ساخته ی Louise Courvoisier که اولین فیلم بلندش است و نامزد دوربین طلایی جشنواره کن 2024 شده. فیلم

سال 2017 با فیلم کوتاه ماهی بزرگ که درباره آلان کردی بود به جشنواره PLURAL+ راه پیدا کردم. با جایزه ای که گرفتم سال بعد