امروز با عکس دیدن به خودم سوخت رسانی کردم. این مجموعه عکس را اینجا ببینید. در گوشی نبینید فقط.

امروز چیزی خوانم که تکانم داد. مقاله ای بود درباره پرسنال برندینگ. می گفت آدم های فقیر بیشتر به حضور در اینترنت احتیاج دارند. منظور

«آب چطور شکل گرفته و ما چطور آب رو شکل دادیم؟» فیلم مستند watermark 2013 را دیدم. برای کاهش درد خبرهای کم آبی وطن به

توی ایران یکی از مشکلاتم برای انجام کارها، باتری آیفونی بود. خودم این اسم را رویش گذاشته ام. یعنی زود باتری خالی می کردم مثل

وقتی فناوری جدیدی ظاهر می‌شود، برخی می‌پرسند: «چطور این می‌تواند کارم را آسان‌تر کند؟» اما چه می‌شود اگر بپرسیم: «چطور می‌توانم از این برای انجام

چی می شد اگر نصف بارهایی که هر روز به ساعت می نگریم، به موج، به ابر، به ماه، و پیچک روی دیوار می نگریستیم؟

خانه کاه گِلی خاموش میان سبزه کوه سکوت می‌کند   برفِ دوردست ابرها نجوا می‌کنند نفسِ زمین   ⛰️ نردبان چوبی در جست‌وجوی آسمان بر

واقعا نمی شود در این زندگی تعادل داشت. تعادل فقط برای آدم های آماتور است. ما افسانه ی تعادل را از زمان مدرسه یاد گرفتیم:

شامگاهان ماهی کوچک جامانده از تور ماهیگیران بر ساحل   گل‌های آفتابگردان سرافکنده نجوا می‌کنند در پنجمین روز ابری   شب به موقع رسید سپیده

اهل خاطره بازی نیستم و آلرژی دارم به کسانی که از خدمت اجباری خاطرات اکبیری تعریف می کنند. مطمئنم سربازی دست زن‌ها بود با قدرت