شرح درماندگی، درمانگر است. نوشتن احساسات روی کاغذ و سپس مچاله کردن آن در طول روز، رهایی زیادی می آورد. وقتی می نویسیم صد در

این نقاشی اثر کلود مونه، با عنوان “قایق استودیو” است. مونه از این قایق به‌عنوان استودیوی شناور خود استفاده می‌کرد تا بتواند مناظر طبیعی، به‌ویژه

دنبال ساعت دیواری برای اتاقم بودم. بدون چک کردن مداوم ساعت نمی توانم زندگی کنم. حتما هم باید ساعت دیواری باشد. چون وسیله ای که

این روزها این جمله تو ذهنم وایرال شده:   ما امیدمون اینه بهترین اتفاق ها بیفته، اما برای بدترین اتفاق ها خودمون رو آماده می

در روزهای جنگ ثابت شد هیچ چیزمان در امان نیست. پولی که توی حساب شخصی مان است ممکن است در بانک هک شود. اگر به

امروز با دوستی چینی حرف می زدم. تنها مشکلش در کشورش سرعت تغییرات بود. می گفت تا می آیی خودت را برای کاری آماده کنی

جری آیرز و موریس زولوتو، فیلمنامه نویسان آمریکایی به من گفتند: یادداشت کوچکی روی میز تحریرم بگذارم و به این مضمون که: «خیلی خوب کائنات؛

دیروز موفق شدم حتی یک ثانیه هم اخبار چک نکنم. کنترلش خیلی سخت بود. مدام وسوسه می شدم ببینم چی شده. به خودم می گفتم

فیلم ۳۸ دقیقه ای را نمی شود کوتاه تعریف کرد. فیلم نیمه بلند Ala kachuu (بگیر و فرار کن) ساخته ماریا برندله که در سال

امروز در پادکست انسانک به روایت حسام ایپکچی، شنیدم: آیا کتاب هایی که ورق زدیم، کلمه هایی که اندوختیم، برای روزگار جنگ حرفِ گفتنی دارند