بیشترین چیزی که من را به یک محیط جدید وصل می کند، «فروش» است. اگر چیزی به کسی نفروشم و تنها به من بفروشند، حس

پارسال این موقع سایتم راه اندازی شد و اولین پست را هوا کردم. کجا به نظرتان؟ عجب شیر! بله، پادگان عجب شیر و سرویس بهداشتی

قبلا فکر می کردم نوشتن تنهایی می آورد، اما ننوشتن است تنهایی می آورد. هر چقدر کمتر بنویسی، بیشتر از خودت فاصله می گیری و

میل ام به دیدن فیلمهای جدید کم شده. جدیدا فقط فیلمهایی که چند بار دیدم و خوشم آمده را برای بار چندم می بینم. لذت

امروز در یک سوپرمارکت در کشور چین، یک مرد چینی نزدیک شد و گفت: از کجا میای؟ جواب دادم: ایران. گفت: واو! عباس رو می

پیاده روی در چین انگار در حال و هوای نیمه شب در پاریس وودی آلن هستی. پر از رمز و راز و شاعرانگی. چین شهر

تست کنید ببینید این سوال هم شما را در هم می شکند؟   «به‌توانمندی‌هایت بیشتر می اندیشی یا ناتوانی‌هایت؟»

از خودم راضی هستم تا وقتی آدمی را می بینم که 10 برابر من کار و تلاش می کند و آن وقت از خودم خجالت

استیو تولتز، نویسنده رمان های «جزء از کل» و «ریگ روان» در کتاب هایش جملات الهام بخش زیادی دارد. یکی از آنها که من بسیار

در فیلم «درخت گلابی وحشی» ساخته نوری بیلگه جیلان، سینان از نویسنده ای مشهور می خواهد کتابش را بخواند. نویسنده امتناع می کند. سینان دلیلش