هر وقت آهنگی سر زبانم می آید، فورا دانلود و پخش می کنم. حتما آن آهنگ درخواست درونی من بوده که فورا مخابره شده و

عاشق دفترچه یادداشت ها هستم. آدم را وسوسه می کنند قلم بزنی و رویایی بنویسی، برنامه ای، شعری… امروز تو اپلیکیشن های جذاب چینی هزاران

امروز در کشور غریب چین، موبایل ام به کما رفت. صبح دو بار اخطار داد که حافظه ام پر است پسر جان. رفتم چند تا

«برای کشتن یک ببر» (To Kill a Tiger)، مستندی تکان‌دهنده و نامزد اسکار ۲۰۲۴، داستان رنجیت، کشاورزی ساده در جارکند هند است که برای عدالت‌خواهی

ده ها دفترچه ی کوچک دارم که جملات نغز کتاب هایی که می خوانم را توی آن می نویسم. خواندن این جملات در زمان های

جایزه ها تعیین کننده نیستند، اما تاثیرگذارند. جایزه ای که برای فیلم گاندو از جشنواره SmallRig گرفتم، در حال بازگشایی درهایی است که فکرش را

امروز صبح واتساپ با هادی چند پیام صوتی رد و بدل کردیم. به هادی گفتم یاد گرفتم فقط راه های سخت را انتخاب کنم. راه

عنوان همین پست از کتاب داستان رابرت مک مکی وام گرفته شده. هیچ اغراقی هم در آن نمی بینم. واقعا هر چیزی از داستان ساخته

«همه ما همان خدایی را دریافت می کنیم که سزاوارش هستیم» نمی دانم این گفته از کیست ولی غلط نیست. آیا وضعیت فعلی مان به

امروز فیلم «در سرزمین برادر» را در سرزمین چین دیدم. با خودم فکر کردم چه فاجعه می شد اگر چینی ها هم ما را مثل