دنبال ساعت دیواری برای اتاقم بودم. بدون چک کردن مداوم ساعت نمی توانم زندگی کنم. حتما هم باید ساعت دیواری باشد. چون وسیله ای که

این روزها این جمله تو ذهنم وایرال شده:   ما امیدمون اینه بهترین اتفاق ها بیفته، اما برای بدترین اتفاق ها خودمون رو آماده می

در روزهای جنگ ثابت شد هیچ چیزمان در امان نیست. پولی که توی حساب شخصی مان است ممکن است در بانک هک شود. اگر به

امروز با دوستی چینی حرف می زدم. تنها مشکلش در کشورش سرعت تغییرات بود. می گفت تا می آیی خودت را برای کاری آماده کنی

جری آیرز و موریس زولوتو، فیلمنامه نویسان آمریکایی به من گفتند: یادداشت کوچکی روی میز تحریرم بگذارم و به این مضمون که: «خیلی خوب کائنات؛

دیروز موفق شدم حتی یک ثانیه هم اخبار چک نکنم. کنترلش خیلی سخت بود. مدام وسوسه می شدم ببینم چی شده. به خودم می گفتم

فیلم ۳۸ دقیقه ای را نمی شود کوتاه تعریف کرد. فیلم نیمه بلند Ala kachuu (بگیر و فرار کن) ساخته ماریا برندله که در سال

امروز در پادکست انسانک به روایت حسام ایپکچی، شنیدم: آیا کتاب هایی که ورق زدیم، کلمه هایی که اندوختیم، برای روزگار جنگ حرفِ گفتنی دارند

بالاخره امروز توسط یک دانشجو در هانگژوِ چین IP ایرانی گیر آوردم و توانستم در چین به اینترنت ملی ایران وصل شوم و سایتم را

چهار روز است اکثر وقتم درگیر دنبال کردن اخبار وطن شده است. حتی اینجا در چین هم که همه چیز امن و امان و خوب